Toen ik de eerste keer met wijlen
Augusto, op een rustige zondagochtend in 2007, meereed om een dag door te
brengen bij zijn gezin in Contagem (onder de rook van Belo Horizonte), wees hij
me op bijzonderheden van het landschap waar we doorheen reden en hij legde me
de betekenis uit van bepaalde geografische namen. Dat laatste kreeg een
staartje.
Het was me al opgevallen dat veel
plaatsnamen en namen van rotsen in Brazilië en hier in de deelstaat Minas Gerais
beginnen met Ita. Dat blijkt het
Indiaanse woord te zijn voor steen, in het Tupi-Guarani, de Indiaanse taal die
een stempel heeft gedrukt op de Braziliaanse taal.
De eerste naam waarop Augusto me
attendeerde, was Itacolomi, de naam
van een rotspunt tussen Mariana en Ouro Preto. Die punt bestaat uit een groot
rotsblok en een kleiner dat als het ware op de schoot van het grote blok rust. De
naam is dan ook een verbastering van ‘ita’ en ‘corumi’, ‘a pedra e o menino’,
de steen en het kind, ook wel: het kind van de steen.
Handig, bedacht ik me, om plaatsen
in het landschap aan te duiden met een steen. Een boom kan door de bliksem
worden getroffen, een huis kan vervallen, een stroom kan zich verleggen, maar
een steenformatie is bijna voor de eeuwigheid gefixeerd. Slim bedacht van die
Indianen. Vergelijkbaar met de wellicht modernere gewoonte om plaatsen te
noemen naar bruggen.
De volgende naam die Augusto voor
me uit de doeken deed, was van de stad Itabirito,
halverwege tussen Mariana en Belo Horizonte. Deze naam laat zien dat de plaats
herkenbaar was aan een ‘pedra que risca vermelho’, een steen met rode strepen, wat erop wees dat er in de regio
overvloedig ijzererts was (en nog is) te vinden.
Ik kreeg al snel de smaak te pakken
en stelde Augusto voor samen een catalogus aan te leggen van namen die met Ita…
beginnen, inclusief hun betekenissen. Hij stemde er joviaal mee in, maar in de
praktijk kwam het vooral op mij aan. We legden eerst een lijst aan van
uiteindelijk ongeveer vijfenveertig geografische namen die tamelijk gemakkelijk
te vinden waren. Die komen uit het hele immense Brazilië, van het Amazonegebied
in het noorden tot de deelstaat Rio Grande do Sul in het zuiden. Er moet in dit
land een veelvoud zijn te vinden van namen die met Ita… beginnen. Met alle
verschillen in de talen en dialecten van de Indianen hadden ze allemaal
kennelijk wel ita, steen, gemeenschappelijk.
Daarna werd het een zoektocht op
internet, waar met name in de Wikipedia van veel namen de herkomst wordt
uitgelegd. Uiteindelijk stelde ik een lijst samen met meer dan tweehonderd van
die met ita beginnende namen. Ik haal hier de in mijn ogen meest interessante
namen naar voren. Als je de herkomst van de namen kent, is het ook begrijpelijk
dat sommige namen meerdere keren voorkomen in dit land. Dat is bijvoorbeeld het
geval met de naam Itatiaia, wat betekent:
hoge, recht oprijzende rots met veel uitsteeksels.
Voor verschillende namen wordt
nagenoeg dezelfde uitleg gegeven. Itaberá,
Itaberaba en Itabira blijken alle drie te betekenen ‘glinsterende of
schitterende steen’. Daarentegen kom je soms voor dezelfde naam verschillende
omschrijvingen tegen. Dat geldt bijvoorbeeld voor Itabaiana, een naam die voorkomt in twee noordelijke staten, Paraíba
en Sergipe. Voor de naam in de deelstaat Paraíba vond ik de uitleg dat het een
combinatie is van ‘ita’ en ‘baiana’: de steen die danst. Dat zou verwijzen naar
een steen in de naburige rivier Rio Paraíba, die in een draaiende beweging
balanceert en daardoor de indruk maakt te dansen.
Voor Itabaiana in de deelstaat Sergipe kwam ik een heel andere uitleg
tegen. Het zou gaan om een combinatie van ‘ita’, steen dus, hier in de
betekenis van ‘serra’ = berg, met ‘taba’, inheems gehucht, en ‘oane’, dat
iemand betekent. Zo komt men tot de uiteindelijke betekenis: ‘naquela serra tem
uma aldeia, onde mora gente, naquela aldeia mora alguém’ oftwel: op die berg is
een gehucht waar mensen wonen, of: in dat gehucht woont iemand.
Zoals gezegd kom je namen met Ita…
in heel Brazilië tegen. In de noordelijke deelstaat Amazonas vinden we
bijvoorbeeld Itacoatiara.
Dat verwijst naar: ita, steen, en coatiara, beschilderd, gegraveerd of gebeeldhouwd,
een gekleurde steen met opschrift bij de toegang tot de stad.
In de zuidelijke deelstaat Rio
Grande do Sul komen we de naam Itá
tegen, enkel en alleen steen dus. Ook vond ik in die zuidelijke staat Itaara, hoge steen of stenen altaar.
Voor Itabela in de deelstaat Bahia stuitte ik op een verklaring die aan
de ene kant plausibel lijkt, maar toch ook wat vreemd is: omdat er aanvankelijk
‘tabelas’, tabellen met afstanden tussen de verschillende plaatsen, werden
gehanteerd (wellicht bij de toe- of uitgang van een stad of dorp) zouden
verschillende plaatsnamen in Bahia beginnen met ‘ita’, zoals deze naam Itabela.
Maar er wordt tussen haakjes ook verwezen naar ita = steen.
In Bahia ligt voorts een plaats met
de naam Itabuna, samengesteld uit de
combinatie van ita en una = zwart: de zwarte steen. In mijn eigen deelstaat
Minas Gerais kennen we Itaúna, met
dezelfde betekenis. En de naburige deelstaat Espírito Santo kent Itaúnas, dat te danken zou zijn aan
zwarte stenen in een rivier.
Itaboraí in
de deelstaat Rio de Janeiro komt uiteraard ook uit het Tupi-Guarani en betekent
‘pedra bonita escondida na água’, de mooie steen, verborgen in het water. Een
soort zoekplaatje, lijkt me, om de weg aan te geven.
Interessant is ook Itanhaém, een stad aan de kust van de deelstaat
São Paulo, die één van de oudste steden in Brazilië schijnt te zijn. Die naam
betekent ‘pedra que canta’, de steen die zingt, of ‘pedra que chora’: de
huilende steen. Misschien een steen die altijd in de wind staat of waar de
golven omheen spelen.
Eerder in dit verhaal wees ik er al
op dat veel plaatsnamen in dit immense land meer dan eens voorkomen. In het
register van een wegenatlas komt de naam Lagoa
Grande, groot meer, bijvoorbeeld zesmaal voor, in vijf verschillende
deelstaten. Eénmaal staat er ‘do Maranhão’, de naam van de deelstaat bij. Plaatsen
met de naam São Francisco kom ik 28
keer tegen, waarvan zes keer met als enige toevoeging de twee letters waarmee
de deelstaat wordt aangeduid, bijvoorbeeld MG voor Minas Gerais. Daarmee wordt
voor de hand liggende verwarring voorkomen. Ik noemde eerder Itabaiana: de stad met die naam in de
deelstaat Paraíba staat dus bekend als Itabaiana PA en in Sergipe als Itabaiana
SE.
Op de afbeelding bovenaan de Pico do Itacolomi, de steen met het kind of het kind van de steen.


4 reacties:
Mooi verhaal, Constant.
Dat sluit goed aan op (toeval) mijn blog van vandaag over de invloed van de indiaanse talen op de plaatsnamen.
Ik las in het museum van de Portugese taal dat er in het Amazonegebied zelfs nu nog zo'n achtduizend mensen nheengatu spreken, een taal die ontstond onder kolonisten, gebaseerd op de taal van tapinambá-indianen.
Boeiende materie!
Groet!
Dank, Bert. Dit sluit inderdaad uitstekend aan op jouw blog van vandaag. En ik ben met je eens dat het een heel boeiende materie is. Als je er een beetje op gaat letten merk je dat de invloed van de Indiaanse talen op het Braziliaans-Portugees en vooral op naamgeving heel groot is.
het is weer een mooi verhaal om te lezen Constant!
het is weer een mooi verhaal om te lezen Constant!
Een reactie plaatsen