Dat Wereldkampioenschap is nu dus ook voor Nederland voorbij. Wat een Kater. Wat een afgrijselijk afbraakvoetbal. Wie zich er niet voor schaamt, moet zich gaan zitten schamen. Hier in Brazilië heeft nog niemand mij erop aangesproken. Misschien komt het nog, maar het kan ook zijn dat de Brazilianen daar te aardig voor zijn.
Na de wedstrijd gisteren weer een pizza besteld, bij dezelfde uitstekende pizzaboer die een paar weken geleden WK-kalendertjes met de pizza’s meeleverde. Ik dacht: nu is er vast niets extra’s meer bij, behalve de gebuikelijke plastic knijpzakjes met mayo en catchup (spreek uit: katsjoeppie).
Maar daarmee had ik buiten de pizzawaard gerekend. Die had sedert het vertrek-met-stille-trom van de Brazilianen de nietjes verwijderd waarmee het WK-programma op het kartonnetje met magneetjes was bevestigd. En zo bleef er een kalendertje voor het half-vergane jaar 2010 over en dat vulde het denkbeeldige gat in de pizzadoos. Hergebruik, of zo je wilt verlengd gebruik, daar zijn de Brazilianen ook groot in. Het bracht weer een broodnodige glimlach op mijn lippen na de onsportieve WanKlanken die het gehuil van de vuzuvelas overstemden.
0 reacties:
Een reactie plaatsen