De negorij van oom TomTom

Via de Braziliaanse Marktplaats (Mercadolivre) heb ik een TomTom gekocht. Als je de weg niet weet, is het een crime door een grote stad als Belo Horizonte te laveren. In maart ging ik op een rustige zondagochtend een logé ophalen op de luchthaven aan de andere kant van die miljoenenstad. Af en toe werd ik geholpen door een bord ‘Aeroporto Internacional’, maar bij een volgende kruising had men van die luchthaven dan ineens geen weet meer. Zoek het zelf maar uit … Het kostte me een bekeuring en strafpunten op mijn nog jonge rijbewijs wegens een beetje te hard rijden, in ieder geval een aankondiging daarvan.
Kun je een Nederlandse (nu ja: Made in China) TomTom in Brazilië vertrouwen? Tot een paar dagen geleden was ik er niet helemaal zeker van. Toen moest mijn Fiatje voor een eerste jaarlijkse beurt naar de garage in BH (zoals Belo Horizonte hier heet) en ik ging er aan de hand van TomTom naar toe. Ik had het idee dat ik ergens verkeerd reed, maar wilde niet eigenwijs zijn. Na enige tijd werd ik rechtsaf gestuurd, een weg omhoog door een soort negorij waarvan ik dacht: dit leidt naar nergens. Mijn passagiere dacht hetzelfde. Ik keerde de auto, reed een stuk terug, volgde nieuwe instructies van de TomTom en kwam na een tijdje op hetzelfde punt uit. Opnieuw ongelovig de instructies ontweken en een andere route gezocht. Via een heel andere omweg ten slotte toch weer in dezelfde negorij aangeland. Ik besloot nu gehoorzaam te zijn en liet mijn auto de weg steil omhoog, tussen geparkeerde vrachtauto’s en ander ‘ongedierte’ door, volgen. Boven aan de weg zei TomTom: Vire a direita, draai naar rechts. En meteen daarna: Chegou ao seu destino, u bent op uw bestemming. Vóór me torende het Fiatembleem boven alles uit.
Voortaan geloof ik mijn TomTom blindelings.