woensdag 2 juni 2010

Mijn vliegende have


Iemand schreef me omstreeks mijn verhuizing: ik hoop voor je dat de vogels meeverhuizen. Het ziet er naar uit dat die wens in vervulling is gegaan. Ik hing, nog vóór de verhuizing, een bebedouro op en vrijwel meteen kwam daar een beija-flor-tesoura op af, een kolibri van dezelfde soort die de bebedouros op de veranda van het andere huis als zijn persoonlijke bezit beschouwde. Ook de cambacicas of suikerdiefjes waren snel van de partij en af en toe liet zich de sierlijkste van de beija-flores, de rabo-branco of witstaartkolibri zien en af en toe een heel kleine kolibri, de besourinho-de-bico-vermelho. Tussen de bananen in de plantenbak stond al een voedertafel en zodra ik daar een banaan en een halve mamão of papaya neerlegde, verschenen eerst de sanhaçus-cinzentos, vrijwel meteen ook sanhaçus-de-coqueiro, de saíra-amarela, sanhaçus-de-encontro-amarelo en een bem-te-vi. Helaas verschenen ook mieren in soorten en maten aan de bebedouros en op de voedertafel. Ruim een week geleden waren er ineens twee gasten die we nog niet eerder hadden gezien: een paartje sabiá-do-campo, die wel wat wegheeft van de sanhaçus, maar wat groter is.
Gisterenochtend riep Daniele me met een stralend gezicht naar de keukendeur. Ik had geen idee wat me te wachten stond. Ze keek omhoog en daar zat, op een balk van het afdak bij de keuken, een uiltje een uiltje te knappen! Schielijk de camera opgehaald en, in de hoop dat de vogel er niet van zou schrikken, een aantal foto’s gemaakt. Hij hield ons goed in de gaten, maar hij ging niet op de vleugels. Het zag er naar uit dat hij de dag min of meer slapend op de balk zou uitzingen.
Maar aan het begin van de middag had hij ineens zijn hielen gelicht, met achterlating van een flinke drol op de plavuizen vloer. We zijn benieuwd of het een eenmalig bezoek was of dat hij nog eens terugkomt. Vandaag was hij er niet. Voor de liefhebbers: het was niet moeilijk hem te determineren als de corujinha-de-mato, letterlijk vertaald het bosuiltje.

Nog even de Braziliaanse, de wetenschappelijke en de Nederlandse namen van alle genoemde vogels:
Beija-flor-tesoura – Eupetomena macroura – Zwaluwstaartkolibrie
Rabo-branco-acanelado – Phaethornis pretrei – Brilheremietkolibri
Besourinho-de-bico-vermelho – Chlorostilbon (aureoventris) lucidus – Goudbuik-smaragdkolibri
Cambacica – Coereba flaveola – Suikerdiefje
Sanhaçu-cinzento – Thraupis sayaca – Blauwgroene tangare
Sanhaçu-do-coqueiro – Thraupis palmarum – Palmtangare
Sanhaçu-de-encontro-amarelo – Thraupis ornata – Goudschub-tangare
Saíra-amarela – Tangara cayana – Sabeltangare
Bem-te-vi – Pitangus sulfuratus – Grote Kiskadie
Sabiá-do-campo – Mimus saturninus – Campos-spotlijster
Corujinha-de-mato – Megascops choliba – Choliba-schreeuwuil

7 reacties:

Bert Ernste zei

Mooi!

Karolien zei

Geweldig, kooitjes overbodig ;-)
Geniet ervan! Veel liefs

Constant(ino) zei

Het barst hier helaas van de gekooide vogels. Ik vind dat ik me er als immigrant niet mee moet bemoeien, maar het liefst zou ik die kooitjes allemaal open willen zetten.
Abraço!

Jenneken zei

geweldig constant!

de natuur reist je kennelijk na of met je mee :)

Norbert Bruggeman zei

Herkenbaar! Geweldig. Soort zelfde ervaring gehad. Ook gek op vogels. En niet op ongedierte. Helemaal waar. Ik heb heerlijk gelachen om dit verhaal. Ben ook stapel op uilen. Heb kennissen op het platteland (setao) in Goiás. ´s Nachts zit ik dan altijd buiten, tot het ochtendgloren. Bij een kleine petroleumlamp. Wat er dan voorbij vliegt. We zouden eens samen moet gaan.

Norbert Bruggeman zei

O ja nog even over gekooide vogels. Het is inderdaad een regelrechte schande; weet je wat ik in Bahia heb gezien. Mannen die op zondag hun vogeltje uitlaten! Die lopen met kooitje in hun handen over straat. Kan het gekker?

Constant(ino) zei

Dank voor je reacties, Norbert! Mooi dat jij ook zo van onze gevederde Braziliaanse vrienden houdt. Ik moet hier vaak denken aan wat Koos van Zomeren eens schreef: "als iets veren heeft, ben ik met een natte vinger te lijmen". Geldt ook voor mij en hier nog een beetje meer dan in Nederland.
En dat van die mannetjes die op zondag hun gekooide vogels 'uitlaten' kwam me niet geheel onbekend voor. Vroeger in Limburg zag ik op zondag de duivenmelkers met hun kooien de straat op gaan.
Als ik ooit jouw kant op kom, ga ik graag op je uitnodiging in!