Heerlijk, dat eigen huis

Ruim anderhalve week woon ik al in mijn eigen huis en het eerste minder positieve aspect moet ik nog tegenkomen. Tot nu toe bevalt alles uitstekend, ook de eigentijdse douches die ik heb laten installeren en de door een smid vervaardigde afvalmand (zie foto’s). Vooral met die mand ben ik zeer tevreden. In het vorige huis moesten we het afval in plastic boodschappentasjes aan het hek hangen of zodanig op de stoep plaatsen dat de kans klein was dat een hond erin ging snuffelen. Eenmaal kwam er pardoes een kudde koeien zonder begeleider door de straat en werd het ene afvaltasje na het andere uiteen gereten. Nu bied ik mijn afval aan in de stalen mand; dat biedt meer garantie tegen ongewenste gasten en het ziet er een stuk netter uit.

De nieuwe douches geven een veel bredere straal water dan de standaarddouches en ik heb voor de iets duurdere uitvoering met turbo gekozen, wat voor een grotere waterdruk zorgt.
Wat mij verder heel goed bevalt is dat het hier zo’n schone en rustige wijk is. Als er eens overmatig geluid is te horen komt het van een auto of motor die reclameboodschappen de wereld in werpt. En er is hier één hond(je), van de overburen, dat alleen af en toe blaft om gedag te zeggen. Wat geluid betreft, is het hier bijna het paradijs, zeker voor een rumoerig land als Brazilië.

Het vorige huis had stalen ramen en deuren. Die ramen waren niet alleen aan de kleine kant, ze konden ook maar beperkt open. In mijn eigen huis geniet ik van houten ramen en deuren en van veel licht en lucht doordat die ramen geheel zijn open te klappen. Bovendien ziet het huis er door al dat hout een stuk vriendelijker en warmer uit. Momenteel is de klusjesman met zijn vrouw bezig de luiken te vervangen; die waren voor een groot deel door regen verzakt en verweerd. Vorige week hebben zij zeven binnendeuren vervangen door exemplaren van een zware houtsoort, die ook goed tegen termieten bestand is.
De verhuisdozen die uit Nederland waren gekomen en die de sporen droegen van hun wereldreis zijn inmiddels al bijna allemaal opgevouwen om door de kartonverzamelaars te worden opgehaald. Ik heb het idee dat ik nooit meer opnieuw zal hoeven te verhuizen; dat geeft me een uitstekend gevoel.

Op de foto boven een raam met de nieuwe luiken, nog niet gevernist. Vervolgens de afvalmand en ten slotte een raam met de zichtbaar oudere luiken, met inzicht in de eetkamer.